سفارش تبلیغ

پایه عکاسی مونوپاد
نت ایران

 

طره آشفتگی را احتیاج شانه نیست

 

خواب آب ها...


سلام 

بعد از مدت‌های مدید غزلی دیگر مرتکب شدم. غزلی که تقدیمش می‌کنم به او که تمامی من است.


خط می‌کشم به روی تمام ثواب‌ها

روی تمام ردشده‌ها، مستجاب‌ها


روی نگاه خسته آدم پس از سقوط

روی تمام وسوسه‌ها، انتخاب‌ها


خط می‌کشم به روی تمامی لحظه‌ها

پشت حصار تنگ شب و رنگ خواب‌‌ها


خط می‌کشم به روی هرآنچه گذشته است

روی غبار زرد زمان روی قاب‌ها


جز تو تمام هر دوجهان خط کشیدنی است

ای تو، تو ای زلال‌تر از خواب آب‌ها

سیب

 

پ ن: وقتی این غزل را برای دوست عزیزم هادی محمد حسنی فرستادم  به من جواب داد  که فاضل نظری غزلی دارد به این مطلع : "خطی کشید روی تمام سوال ها        تعریف ها معادله ها احتمال ها " که من این غزل را نشنیده بودم شاید اگر قبلا  این غزل راشنیده بودم غزل بالا را نمی‌گفتم


واژه های کلیدی : شب، آدم، سقوط، زمان، خواب، وسوسه، غبار

یکشنبه 93 مرداد 5

كلك مشكين تو : ‍



آوردن چراغ از دل تاریکی...

 

به گفته یکی از اندیشمندان« شاعر کسی است که می‌رود و از دل تاریکی چراغ می‌آورد.» این جمله بسیار در خور توجه و مهم است تا جایی که درک درست آن می‌تواند مسیر نگاه و جهت شعر هر شاعری را تحت تاثیر خود قرار دهد. البته لازم به یادآوری نیست که در اینجا نگاه ما به شاعر و شعر واقعی است. به هر نظم‌پرداز نمی‌توان شاعر گفت و بر هر نظمی نیز نمی‌توان شعر نام نهاد و در نهایت درک این جمله بر شعر کسانی تاثیر خواهد گذاشت که شعر واقعی می‌سرایند. شعرا و یا به‌طور کلی هنرمندان قادر به درک چیزهایی هستند که انسان‌های معمولی از درک آن عاجزند. هنرمند و در بحث ما شاعر، با نگاه خاصی به دنیا می‌آید. مانند انسانی که با قدرت بدنی خاص و یا با صدای خوبی پا به این جهان می‌گذارد. صاحبان این نگاه خاص قادر به درک و دیدن اموری هستند که همیشه و در همه جا جاری و ساری هستند اما از چشم انسان‌های عادی پنهانند. شاعر آنها را کشف و به یاری واژگان مناسب و زیبا آن را در شکلی دلپذیر بیان می‌کند. در جمله بالا می‌توان «تاریکی» را همان پنهان بودن بعضی از امور از دید همگان دانست و «چراغ» آن واقعیتی است که شاعر کشف می‌کند. شاعران پارسی زبان در ادوار گوناگون تاریخ ادبیات کشور ما، چراغ‌های زیادی برای ما به یادگار گذاشته‌اند و ما در پرتوی نور آن چراغ‌ها قادر به دیدن چیزهایی خواهیم بود که شاعران کشف کرده‌اند. حال هرچه این اکتشافات دقیق‌تر و عمیق‌تر باشد نورانیت بیشتری دارد و شعر آن شاعر ماندگارتر و ارزشمندتر خواهد بود. متاسفانه در روزگار ما هرکس که بتواند واژه‌ها را کنار هم بچیند و نظمی را ایجاد کند نام شاعر بر خود می‌نهد و با توجه به امکانات موجود، کتابی هم به نام خود به چاپ می‌رساند و جالب این‌جاست که در جلسات شعرخوانی اولین سوال و متداول‌ترین سوال این است که: « شما کتاب شعر هم چاپ کردید؟» اگر پاسخ مثبت باشد نگاه تحسین‌آمیز پرسشگر با شما همراه خواهد بود و اگر پاسخ منفی بدهید، با شک شما را برانداز خواهند کرد.

در این میدان باید بین دوچیز فرق گذاشت: اول علاقه‌مندی به شعر و دوم شاعر بودن؛ امروزه هر علاقه‌مند به شعری خود را شاعر می‌داند و با تقلید خام و غیراصولی از آثار پیشینیان و معاصرین، دفتری از این‌گونه به اصطلاح اشعار گرد می‌آورد اما به قول دکتر شفیعی کدکنی این محک ذهن و حافظه مردم روزگار است که سره را از ناسره و خوب را از بد جدا می‌کند و آنچه را به راستی شعر است، در خود نگاه‌ می‌دارد.

 

چراغ

 


 


واژه های کلیدی : شعر، کشف، شاعری، چراغ، تاریکی

پنج شنبه 93 خرداد 15

كلك مشكين تو : ‍



تمام هستی ما...

 


شاید این سوال برای همه پیش آمده باشد که «چرا شعر می‌خوانیم و علت علاقه‌مندی ما به شعر چیست؟» شعر واقعی زیباست و انسان از خواندن آن لذت می‌برد اما آیا واقعاً صرف لذت و زیبایی برای گرایش آدمی به شعر کافی است؟ زیبایی‌های زیادی در جهان وجود دارد و همچنین انسان از بسیاری چیزها لذت می‌برد اما شعر چیزی ورای اینها و فراتر از هر چیزی است. شعر و شاعری با آدمی زاده می‌شود و با او به اوج و کمال می‌رسد. بعضی بر این باورند که مهندسی، پزشکی، حقوق، تجارت و بسیاری از این علوم  و فنون برتر از شعر و ادبیات هستند. در این که اینها برای حیات انسان بسیار ضروری هستند شکی نیست، اما شعر با حیات فرهنگی و هویت انسانی مربوط است. چیزی که تاریخی به بلندای حضور بشر در این عالم خاکی دارد. ما شعر می‌خوانیم به‌دلیل اینکه ادامه نسل بشر هستیم و نسل بشر سرشار از شور و هیجان است. مهندسی، پزشکی، حقوق، تجارت چیزهایی هستند که برای زندگی لازمند اما شعر، زیبایی، هنر، عشق، عاطفه و احساسات چیزهایی هستند که ما برای آن زنده‌ایم و هستی و هویت ما به آن وابسته است و یا به‌عبارتی تمام هستی ماست.


هنر


واژه های کلیدی : عشق، شعر، شور، هویت، هنر، زیبایی، حیات فرهنگی، نسل بشر، هیهجان

جمعه 93 اردیبهشت 19

كلك مشكين تو : ‍



اگه جای نیچه بودم ...


سلام

دیروز رفتم میدون انقلاب برای تهیه چند تا کتاب. بعضی از کتابا رو تهیه کردم بعضیاشونم گیرم نیومد. یکی از این کتابایی که گیرم نیومد کتاب زایش تراژدی نیچه ترجمه دکترباطنی و سید رضا حسینی بود. همونطور که داشتم پرس و جو میکردم یکی از کتابفروشها گفت این کتاب رو دارم اما با ترجمه رویا منجّم . من هم که از جستجو خسته شده بودم اون رو خریدم و با خوشحالی برگشتم. خلاصه یه ساعت پیش شروع به خوندن این کتاب کردم. واقعا نمی دونم چی باید بگم؟!
چنان شلختگی در ترجمه این کتاب وجود داشت که من به درک خودم شک کردم. هر چی جلوتر رفتم دیدم که ابهام جملات و مطالب داره بیشتر میشه،
توی اینترنت سرچ کردم ببینم که این مترجم کیه. دیدم که تعداد زیادی کتاب ترجمه کرده و بعضی ها هم تجدید چاپ شدن. دیگه داشتم مطمئن میشدم که اشکال از منه. یه دفعه به سایتی برخوردم به نام قهوه گردی که گویا مدیر این سایت هم دل پرخونی از بازار ترجمه داشت و  یکی از ترجمه های خانم رویا منجّم را به صورت علمی تر نقد کرده بود که با اجازه مدیر سایت اون رو اینجا می آرم:


«یک. متاسفانه وضع ترجمه هم مثل خیلى بخش‌هاى دیگرمان نابه‌سامان است، که این نابه‌سامانى از ترجمه‌هاى یک‌سره پَرتى مثل “زنگها براى که به صدا درمى آید؟” به ترجمه ى رحیم نامور تا ترجمه هاىِ پذیرفتنى اما با غلط‌هاى آشکار و خنده دار نوسان می‌کند.

دو. کتابِ “انسان مصلوب” را رویا منجم از ‘Ecce Homo’ نوشته‌ى نیچه به فارسى برگردانده. پیش همه‌ى خطاهاى کوچک و بزرگى که توى این ترجمه‌ى نه چندان بَد هست این یکى خیلى برام جالب بود. تو ترجمه ى انگلیسى آمده :


    .Sitting still — I have said it once already — the real sin against the holy spirit

و تو ترجمه ى منجم آمده:

    پشتکار -یکبار دیگر نیز گفتم- گناه واقعى در پیشگاه روح القدس است.

یعنى کلا دوتا معناى ضد هم. پشتکار در برابرِ sitting still ( بى حرکت نشستن، یکجا نشستن) و چون در متن پیش از این سطر نیچه از راه‌رفتن به هنگام اندیشه‌ورزى حرف زده، به گمانم مثل خیلى جاهاى دیگر این کتاب خانم منجم یک‌سره به خطا رفته.»


با تشکر از مدیر سایت قهوه گردی بخشی از صفحه 27 این کتاب را برای درک بهتر مطلب! -و یا بهتر بگویم درک عمق فاجعه -تقدیم میکنم:
«فیلسوف تنها تصاویر دلپذیر و دوستانه را به مثابه چیزی از لحاظ جهان هوشمندانه تجربه نمی کند: تصایر جدی،  پر مشکل، افسرده زا، خودداریهای ناگهانی، حیله های اتفاق وتصادف، انتظارات پر اضطرار، به طور خلاصه کل کمدی الهی زندگی، از جمله دوزخ نیز به مثابه سایه هایی بر دیوار- زیرا او با این صحنه ها میزید ورنج میبرد-بلکه به هر حال با شور و حی زودگذر توهم از مقابلش می گذرند...»
 من اگه جای نیچه بودم هیچوقت از سر تقصیر مترجم نمیگذشتم...

 

نیچه


واژه های کلیدی : فلسفه، زایش تراژدی، نیچه، رویا منجم، ترجمه بد

جمعه 92 بهمن 18

كلك مشكين تو : ‍



دی جی عاشورایی...

 

 

سلام

تاسوعاست و ساعتی از اذان ظهر گذشته و مردم به دنبال طبل و سنج و زنجر روانند و به تنها چیزی که فکر نمی کنند اقامه نماز است. گویا فراموش کرده اند علت اصلی قیام حسین بن علی چیست؟

حکایت آن پادشاه است که دستور داد دور تابوت یکی از عزیزانش قصری زیبا بنا کنند. وقتی کار ساختن قصر به اتمام رسید و پادشاه برای افتتاح قصر به آنجارفت، یکی از معماران قصر از او پرسید: آیا همه چیز مناسب و زیباست و مورد پسند شاه است؟ شاه نگاهی به آن قصر یبا و با عظمت انداخت و دید که تنها چیز نامناسب همان تابوتی است که دلیل ساخته شدن آن عمارت بوده است. بعد از کمی تامل دستور داد که تابوت را به جای دیگری منتقل کنند تا به تناسب و زیبایی قصر خدشه ای وارد نکند!!!!

این حکایت عزاداری ماست! در بین این همه سروصدا و سیاه پوشیدن  و سینه و زنجیر زدن و هزاران رسم عجیب و غریب دیگر، راه و رسم و آیین حسین و حسینی بودن محو و نابود شده! حیف نیست مردم صدای سن سن و دیسکو وطنی و دی جی عاشورایی را رها کنند و بروند نماز بخوانند!؟

نوح و ابراهیم و موسی و عیسی و محمد و علی و امامان معصوم ما همیشه گرفتار این مردم جاهل بوده اند و خون دل ها خورده اند. سامری ها بار دیگر به شکل مداح و نوحه خوان و با هزار نقاب دیگر دارند مردم را به گوساله پرستی می خوانند و متاسفانه مردم هم موسی را نهاده اند و از پی گوساله می روند!*

خداوند از سر تقصیرات ما بگذرد...

 

 

سامری و گوساله

 

 

* حافظ می فرماید:

چون سامری مباش که زر دید و از خری

موسی بهشت و از پی گوساله می رود

 

 


واژه های کلیدی : عزاداری، حسین، محرم، عاشورا، تاسوعا، سامری، گوساله، نماز

چهارشنبه 92 آبان 22

كلك مشكين تو : ‍



   1   2      >

لیست کل یادداشت های این وبلاگ
خواب آب ها...
آوردن چراغ از دل تاریکی...
تمام هستی ما...
اگه جای نیچه بودم ...
دی جی عاشورایی...
حسین جان! بر مصائب دیروز تو بگریم و یا بر مصائب امروز تو؟
[عناوین آرشیوشده]
  •  RSS 
  •  Atom 

  • خانه


  • پست الکترونیک

  • پارسی بلاگ



  • کل بازدید: 272992
    بازدید امروز : 249
    بازدید دیروز : 582



    وردیانی

    طرّه ی آشفتگی

    پیوندهای روزانه
    شورای گسترش زبان فارسی [69]
    فهرست موسیقی ایران [34]
    کتابخانه مجازی ایران [68]
    کتابناک [15]
    گفتگوی هارمونیک [23]
    لغت نامه دهخدا [74]
    گنجور [32]
    پایگاه سبطین [123]
    جستار [48]
    صادق هدایت [158]
    شعر سپید معاصر [147]
    کانون ادبیات ایران [87]
    کتاب شعر [124]
    شعر نو [180]
    شاملو [88]
    [آرشیو(30)]

    مطالب بایگانی شده
    دی 1387
    بهمن 1387
    اسفند 1387
    فروردین 1388
    اردیبهشت 1388
    خرداد 1388
    تیر 1388
    مرداد 1388
    شهریور 1388
    مهر 1388
    آبان 1388
    آذر 1388
    دی 1388
    بهمن 1388
    اسفند 1388
    فروردین 1389
    اردیبهشت 1389
    خرداد 1389
    تیر 1389
    تیر 89
    مرداد 89
    شهریور 89
    مهر 89
    آبان 89
    آذر 89
    بهمن 89
    اسفند 89
    اردیبهشت 90
    خرداد 90
    تیر 90
    مرداد 90
    شهریور 90
    مهر 90
    آبان 90
    آذر 90
    دی 90
    بهمن 90
    اسفند 90
    فروردین 91
    اردیبهشت 91
    تیر 91
    خرداد 91
    مرداد 91
    مهر 91
    آبان 91
    آذر 91
    دی 91
    بهمن 91
    اسفند 91
    فروردین 92

    اشتراک در خبر نامه

     


    پیوند دوستان
    وبلاگ دیگرم(شور شعر)
    لبگزه
    ترنم - بوی جوی مولیان
    سرّ سودا
    خورشید خانوم
    برگباد
    لبخند نیشخند زهرخند
    برگ بی برگی
    این انبوه سیب خورها...
    دیدار تو رویا نیست
    کی اف
    کلاغ راست مغز
    ققنوس
    شروعی دوباره
    نشانی
    کلبه ی دوستی
    شعر چهار پاره
    جالبه






    وضعیت من در یاهو
    یــــاهـو
    آمار